เครื่องแยกแบบสั่น: เมื่อการแยกเดินไปกับไลน์ ไม่ใช่ตามหลังไลน์

เครื่องแยกแบบสั่นไม่ใช่ตะแกรงที่ดีกว่า แต่เป็นตำแหน่งที่ต่างกันในกระบวนการ คือตะแกรงสั่นที่วางอยู่ในกระแสงาน ชิ้นงานและประจุจึงถูกแยกจากกันอย่างต่อเนื่อง แทนที่จะถูกเทออกและคัดแยกเมื่อจบรอบ

ความต่างนี้คือการตัดสินใจซื้อทั้งหมด และเป็นสิ่งที่แคตตาล็อกแสดงให้คุณเห็นไม่ได้ ตะแกรงเดียวกันที่ยึดไว้ปลายเครื่องแบบล็อต กับตะแกรงเดียวกันที่ติดตั้งใต้รางปล่อยบนไลน์ ทำงานสองอย่างที่ต่างกันด้วยกฎการกำหนดขนาดที่ต่างกัน: อันหนึ่งกำหนดขนาดเทียบกับล็อต อีกอันเทียบกับทักต์

หน้านี้ว่าด้วยกรณีที่สอง การแยกหนึ่งล็อตในเครื่องปิดแล้วใส่ประจุกลับเป็นคำถามแบบล็อต และเป็นคำถามที่สั้นกว่า — ช่องตะแกรงเทียบกับประจุที่สึกหรอ ที่นี่คำถามคือตะแกรงอยู่ตรงไหนของไลน์ ไลน์เสียอะไรเมื่อมันหยุด และเกิดอะไรกับวัสดุที่ไม่ใช่ทั้งชิ้นงานและสื่อขัดที่ใช้ได้ กรณีแบบล็อตอยู่ในเครื่องแยกสื่อขัด ส่วนตระกูลเครื่องจักรเปรียบเทียบกันในเครื่องสั่นเทียบกับบาร์เรลหมุน

ผลิตภัณฑ์: เครื่องแยกแบบสั่น / ตะแกรงสั่นสำหรับไลน์ขัดผิวแบบมวล หมวดหมู่: เครื่องขัดผิวแบบสั่น → เครื่องขัดแบบอ่าง → การแยกและการระบายออก ใช้สำหรับ: การแยกชิ้นงานออกจากสื่อขัดอย่างต่อเนื่องตลอดการผลิต และการระบายน้ำหรือการจำแนกขนาดของสิ่งที่ระบายออกจากไลน์เปียก ไม่ใช้สำหรับ: การแยกเมื่อจบรอบภายในเครื่องปิด (นั่นคือเครื่องแยกสื่อขัด ซึ่งเป็นการซื้อคนละแบบ) การคัดแยกชิ้นงานออกจากกันตามขนาด หรือการอบแห้ง เกณฑ์การสั่งซื้อ: จำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมง ช่วงขนาดของชิ้นงานและสื่อขัด เปียกหรือแห้ง และตำแหน่งของตะแกรงในไลน์ ปริมาณสั่งซื้อขั้นต่ำ: 1 · ระยะเวลาส่งมอบ: 25 ถึง 35 วัน ของการผลิตเครื่องมาตรฐาน 45 ถึง 60 วัน เมื่อตะแกรงถูกผสานเข้ากับผังไลน์

อะไรเปลี่ยนไปเมื่อการแยกเป็นแบบต่อเนื่อง

เครื่องแยกแบบล็อตเห็นของหนึ่งชุด แล้วก็ไม่มีอะไร แล้วก็อีกชุด ตะแกรงสั่นบนไลน์เห็นกระแสที่ไหลสม่ำเสมอ และนั่นเปลี่ยนสี่อย่าง:

• ตะแกรงต้องลำเลียง ไม่ใช่แค่ร่อน การสั่นพาวัสดุที่ถูกกักไว้ให้เคลื่อนไปตามตะแกรงสู่สถานีถัดไป ตะแกรงที่แยกได้แต่ลำเลียงไม่ได้จะก่อกองและหยุดแยกในที่สุด
• เวลาคงอยู่กลายเป็นตัวเลขที่ใช้กำหนดแบบ วัสดุที่ผ่านตะแกรงเร็วเกินไปจะไม่แยกชั้นตามขนาด สิ่งเล็กจึงไม่เคยไปถึงช่องตะแกรง เวลาคงอยู่กำหนดด้วยความยาว มุม และระยะเหวี่ยงของตะแกรงร่วมกัน — สามค่าที่แลกกันไปมา
• ตะแกรงตันเลิกเป็นความผิดพลาดครั้งคราว และกลายเป็นสภาวะการทำงาน กระแสที่เดินหลายชั่วโมงจะอัดเศษละเอียดเข้าช่องตะแกรงอย่างต่อเนื่อง ตะแกรงแบบต่อเนื่องทุกลูกจึงต้องมีวิธีรักษาช่องให้เปิดอยู่: การสั่นชุดที่สอง ตะแกรงแบบลูกบอลเคาะ หรือการล้าง
• ตะแกรงกลายเป็นข้อจำกัดของไลน์ ถ้ามันเป็นส่วนที่ช้าที่สุด ไลน์จะเดินด้วยอัตราของตะแกรง ไม่ว่าเครื่องขัดจะเร็วแค่ไหน

ประเด็นหลังนี้เป็นสิ่งที่ผู้ซื้อมักค้นพบช้า เครื่องแยกที่เพียงพอสำหรับงานแบบล็อตจะกลายเป็นคอขวดทันทีที่ถูกวางต่อเนื่องกับไลน์ เพราะล็อตมีเวลาผ่อนระหว่างรอบ แต่ไลน์ไม่มี

การคำนวณทักต์ ซึ่งเป็นวิธีคัดเลือกจริง ๆ

คิดข้อนี้ก่อนคุยเรื่องอื่น เพราะมันตัดสินว่าการแยกแบบต่อเนื่องกับไลน์เหมาะหรือไม่:

1 จำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมงมาจากกระบวนการ ไม่ใช่จากเครื่อง ล็อตที่หนึ่งรอบผลิตได้หารด้วยรอบเวลา: การลบคมเบา 10 ถึง 20 นาที ที่จำนวนที่รู้ค่า ให้ตัวเลขหนึ่งตัว ส่วนรอบทำให้สว่าง 2 ถึง 8 ชั่วโมง ให้ตัวเลขที่ต่างออกไปมาก

2 คูณด้วยเวลาคงอยู่ของตะแกรง — เวลาที่ต้องใช้ในการแยกชั้นและปล่อยประจุผ่าน ไลน์ต้องให้เวลานั้น หรือตะแกรงต้องกว้างพอจะทำได้กับกระแสที่กว้างขึ้น

3 เทียบผลลัพธ์กับความสามารถของตะแกรง ถ้าอัตราที่ต้องการเกินกว่าที่ตะแกรงหนึ่งตัวรับได้ ทางเลือกคือตะแกรงที่กว้างขึ้น ตะแกรงที่สองขนานกัน หรือบัฟเฟอร์ระหว่างเครื่องกับตะแกรง บัฟเฟอร์มักถูกที่สุดและมีโอกาสถูกเสนอราคาน้อยที่สุด เพราะมันไม่ใช่เครื่องจักร

ตัวเลขที่ออกมาคืออัตรา ซึ่งเป็นข้อกำหนดที่ต่างจากการกำหนดช่องตะแกรงโดยสิ้นเชิง ผู้ขายที่ตอบคำถาม `เครื่องแยกแบบสั่น` ด้วยตารางช่องตะแกรงยังไม่เข้าใจคำถาม — และไลน์ที่ซื้อด้วยช่องตะแกรงจะได้ตะแกรงที่ตามไม่ทันเสมอ

กรณีเปียกเพิ่มงานที่สอง บนไลน์เปียกตะแกรงยังระบายน้ำด้วย: มันระบายคอมปาวด์ออกจากชิ้นงานก่อนเข้าเครื่องอบแห้ง นั่นไม่ใช่ของแถมที่ดี แต่เป็นเหตุผลที่หลายไลน์มีตะแกรงอยู่เลย เพราะชิ้นงานเปียกที่เข้าเครื่องอบแห้งแบบแรงเหวี่ยงจะพาฟิล์มเข้าไปในซอกตัน ซึ่งโผล่เป็นคราบจุดในอีกหลายสัปดาห์ต่อมา ขั้นตอนอบแห้ง กับตะแกรงเป็นการตัดสินใจเดียวกัน

เมื่อใดการแยกแบบต่อเนื่องกับไลน์คือการซื้อที่ถูก

การแยกแบบต่อเนื่องกับไลน์คุ้มในห้าสถานการณ์ และทั้งหมดมีรูปร่างเดียวกัน — ไลน์มีอยู่แล้ว และต้นทุนคือการจัดการ:

1. เครื่องขัดเดินต่อเนื่องอยู่แล้ว เมื่อกระบวนการเป็นกระแสจริง ๆ ไม่ใช่ชุดการโหลดเป็นครั้ง ๆ การแยกแบบล็อตหมายถึงต้องหยุดกระแสเพื่อขนถ่าย — ไลน์ที่ไม่สามารถเดินโดยไม่มีคนเฝ้า
2. จำนวนชิ้นงานสูงและชิ้นงานเล็ก ชิ้นงานเล็กคือที่ที่การจัดการด้วยมือแพงที่สุดต่อกิโลกรัม: พนักงานที่ต้องคัดประจุออกจากถังชิ้นงานคือขั้นที่แพงที่สุดในสายงาน
3. ชิ้นงานต้องไม่ถูกจับต้องอีก ชิ้นงานสำเร็จด้านความงามหรือการแพทย์ไม่ควรถูกหยิบ เทออก และหยิบซ้ำ ตะแกรงที่พามันเคลื่อนที่ครั้งเดียวคือการตัดสินใจด้านคุณภาพ ไม่ใช่แค่เรื่องแรงงาน
4. ไลน์ต้องการผลผลิตที่ควบคุมได้และตรวจสอบได้ ตะแกรงให้กระแสที่สม่ำเสมอซึ่งตรวจได้ที่จุดคงที่ ส่วนล็อตให้กอง และกองตรวจด้วยการสุ่ม
5. มีเครื่องอบแห้งหรือขั้นล้างอยู่ปลายน้ำ ตะแกรงคือจุดที่ปลายเปียกกับปลายแห้งบรรจบกัน — ถูกกว่าสายพานลำเลียงบวกทางระบายน้ำแยกต่างหาก

กรณีที่การแยกแบบต่อเนื่องกับไลน์มีไว้เพื่อ: เครื่องที่เดินต่อเนื่อง ซึ่งชิ้นงานและสื่อขัดมาถึงด้วยอัตราที่ไลน์ผลิต เครื่องแยกต้องให้ทันอัตรานั้น ซึ่งเป็นการคำนวณทักต์ไม่ใช่การคำนวณช่องตะแกรง — คำถามอีกแบบที่หน้านี้ว่าด้วย

เมื่อใดการแยกแบบต่อเนื่องกับไลน์ไม่คุ้มค่าที่จะลงทุน

นี่คือหัวข้อที่หน้ารายสินค้าละไว้ และเป็นที่ที่เงินหายไป:

• กระบวนการเป็นแบบล็อตที่มีเวลาผ่อน ในรอบทำให้สว่าง 2 ถึง 8 ชั่วโมง เครื่องว่างตอนจบรอบทุกครั้งและพนักงานขนถ่ายได้ในช่วงนั้น — เงินลงทุนที่ใช้ไปกับการรอที่ไม่เสียอะไร
• ปริมาณน้อย แบบชิ้นงานเยอะ แต่ละกลุ่มชิ้นงานเปลี่ยนช่วงขนาด และตะแกรงบนไลน์ตั้งค่าตามช่วงขนาด โรงงานที่เดินสี่สิบแบบชิ้นงานบนตะแกรงเดียวจึงใช้เวลาไปกับการเปลี่ยนงาน
• ชิ้นงานใหญ่กว่าสื่อขัดอย่างชัดเจน เมื่อช่องว่างกว้าง การแยกแบบล็อตเร็ว ถูก และผิดพลาดได้ยาก ตะแกรงซื้อความแม่นยำที่คุณไม่ต้องการ
• ไม่มีช่องว่างเลย เมื่อมิติที่เล็กที่สุดของชิ้นงานกับมิติที่ใหญ่ที่สุดของสื่อขัดต่างกันเพียงหนึ่งหรือสองมิลลิเมตร ตะแกรงทั้งแบบล็อตและแบบไลน์ต่างแยกได้ไม่น่าเชื่อถือ ทางแก้คือขนาดสื่อขัดหรือกระบวนการ ไม่ใช่เครื่องจักร
• ชิ้นงานที่ซ้อนสอด เกี่ยวกับ หรือพันกัน ตะแกรงสั่นลำเลียงกระแส มันไม่แก้ปมที่พันกัน และความเสียหายจากชิ้นงานกระแทกกัน เป็นคำถามเรื่องการบรรจุ
• ไลน์เปียกที่มีฟองมาก ฟองทำให้ตะแกรงตันและพาชิ้นงานเล็กข้ามขอบกั้นออกไป คำตอบคือความเข้มข้นของคอมปาวด์และเคมีของน้ำ ไม่ใช่ตะแกรงที่กว้างขึ้น
• ไม่มีใครรับผิดชอบตัวเลขทักต์ ถ้าคำขอใบเสนอราคาระบุจำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมงไม่ได้ การซื้อครั้งถัดไปคือนาฬิกาจับเวลาและบันทึกกะ ไม่ใช่เครื่องแยก

อาการขัดข้องบนไลน์ที่เดินอยู่ และสิ่งที่แต่ละอาการบอกคุณ

สิ่งที่สึกหรอ และเมื่อใดควรเปลี่ยน

ตะแกรงเป็นชุดประกอบชิ้นส่วนสึกหรอ และบนไลน์การสึกหรอเร็วกว่าเพราะชั่วโมงสะสม:

1. ช่องตะแกรงขยายตัว ตะแกรงแบบทอจะยืดออก ช่วงขนาดแคบลงทางฝั่งสื่อขัดในขณะที่ตะแกรงยังดูใช้งานได้ — จึงต้องวัดช่องตะแกรงตั้งแต่ใหม่และวัดซ้ำตามรอบที่วางแผนไว้ นี่คือการวัด ไม่ใช่การมอง
2. แผงที่ฉีกขาดหรือหย่อน แผงที่ฉีกเพียงแผงเดียวก็ปล่อยทุกอย่างผ่านไปได้ ตรวจทุกครั้งที่เปลี่ยนกะบนไลน์ ไม่ใช่สัปดาห์ละครั้ง
3. ระยะเหวี่ยงลดลงหรือความเร็วลำเลียงเปลี่ยนไป สาเหตุมักอยู่ที่จุดยึด สปริง หรือระบบขับ ไม่ใช่ที่ตะแกรงเอง
4. ประตู ซีล และรางปล่อยสึกหรอ ประตูที่ปิดไม่สนิทจะทำให้ประจุรั่วเข้าทางเดินของชิ้นงาน และดูเหมือนความผิดพลาดของตะแกรง
5. ประจุเอง อายุสื่อขัดคือ20 ถึง 200 ชั่วโมงการทำงาน ขึ้นกับวัสดุและรอบ บนไลน์ที่เดินสามกะ ปลายล่างของช่วงนั้นมาถึงเร็ว — ซึ่งเป็นเหตุผลที่การสั่งสื่อขัดบนไลน์ต่อเนื่องเป็นการใช้ของสิ้นเปลืองตามแผน ไม่ใช่การเติมเมื่อมีคนสังเกตเห็น

ถัดจากตะแกรง แผ่นบุของห้องขัดเองก็เป็นชิ้นส่วนสึกหรอด้วยตรรกะเดียวกัน: ซีรีส์อ่างขัดของเราใช้แผ่นบุโพลียูรีเทน20–35 mm และตะแกรงอยู่ปลายน้ำของการสึกหรอแบบนั้นโดยตรง

กรณีที่เครื่องแยกแบบล็อตครอบคลุม และความต่างที่ใช้ตัดสินระหว่างผลิตภัณฑ์สองตัว: การขนถ่ายบาร์เรล ได้ชิ้นงานและสื่อขัดปนกันครั้งละหนึ่งล็อต การแยกนั้นเป็นขั้นตอนแยกต่างหากที่มีกำหนดเวลา ไม่ใช่อัตราที่ต้องตามให้ทัน

เมื่อใดตะแกรงมีค่ามากกว่าเครื่องจักร

เครื่องสองเครื่องที่มีปริมาตรห้องเท่ากันต่างกันหลายเท่าเมื่อเครื่องหนึ่งต้องขนถ่ายด้วยมือทุกจบรอบ เครื่องแยกเป็นชิ้นส่วนที่ถูกที่สุดในเซลล์ และมันตัดสินว่าเครื่องเดินโดยไม่มีคนเฝ้าได้หรือไม่ — ความต่างระหว่างการมีรายได้ตลอดกะกับการมีรายได้เฉพาะตอนที่มีคนยืนอยู่ข้างเครื่อง บนไลน์ นั่นคือเหตุผลทั้งหมด

ตรรกะเดียวกันปรากฏบนเครื่องแบบล็อตในรูปแบบที่เล็กกว่า: บาร์เรลแบบแรงเหวี่ยง60 L ที่อยู่ในแคตตาล็อกพร้อมการแยกอัตโนมัติ ชุดขับ3.0 + 0.75 kW ที่เผยแพร่ ช่วง0–170 rpm และน้ำหนักบรรจุ15 × 4 kg คือเครื่องที่รอบของมันรวมการแยกของตัวเองไว้ และสิ่งที่ได้มานั้นไม่ใช่เครื่อง แต่คือพนักงานที่ไม่ต้องอยู่ตอนจบรอบแต่ละรอบ

สิ่งที่เราต้องการก่อนออกใบเสนอราคาหนึ่งเครื่อง

1. จำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมง จากการวัดกะ หรือจากรอบเวลากับจำนวนล็อต นี่คือตัวเลขแรก หากไม่มีก็ไม่มีอัตราให้กำหนดขนาดเทียบ
2. มิติที่เล็กที่สุดของชิ้นงานและช่วงขนาดของสื่อขัด รวมถึงประจุนั้นเก่าแค่ไหน
3. เปียกหรือแห้ง และมีอะไรอยู่ปลายน้ำ: เครื่องอบแห้ง ขั้นล้าง ขั้นประกอบ
4. ผังไลน์ หรืออย่างน้อยตำแหน่งที่ตะแกรงจะอยู่และพื้นที่ที่มี ตะแกรงที่ไม่พอดีกับช่องที่มีอยู่ไม่ใช่ทางแก้
5. การควบคุมไลน์ และตะแกรงต้องอินเตอร์ล็อกกับเครื่องหรือไม่ การดัดแปลงระบบควบคุมเข้ากับตู้ที่มีอยู่คือที่ที่เวลาในการผสานระบบหมดไป
6. สาธารณูปโภคที่หน้างาน: ไฟสามเฟส 380 V หรือ 415 V ที่ 50 Hz และค่าฐานเสียงรบกวน75 ถึง 85 dB(A) ที่ระยะหนึ่งเมตร
7. เกณฑ์การยอมรับ สำหรับผลผลิต: ไม่มีสื่อขัดในถังชิ้นงาน ความชื้นคงเหลือที่ระบุ หรือขนาดตัวอย่างต่อชั่วโมง

เราผลิตเครื่องจักรและสื่อขัดที่ใช้ในเครื่องเหล่านั้น และเราไม่ได้ให้บริการรับจ้างขัดผิว ข้อกำหนดจึงมาจากการทดลองบนชิ้นงานของคุณ ไม่ใช่จากบรรทัดในแคตตาล็อก การทดลองเครื่องแยกตอบคำถามเดียว: อะไรออกจากตะแกรง ด้วยอัตราเท่าไร และยังมีอะไรติดอยู่ ส่งชิ้นงานตัวแทนมารวมชิ้นที่แย่ที่สุด ช่วงสื่อขัดที่คุณใช้ และอัตราที่คุณต้องการ

คำถามที่พบบ่อย

เครื่องแยกแบบสั่นต่างจากเครื่องแยกสื่อขัดอย่างไร ตำแหน่งในกระบวนการ เครื่องแยกสื่อขัดรับล็อตหนึ่งเมื่อจบรอบและตัดสินว่าช่องตะแกรงปล่อยชิ้นงานหรือสื่อขัด ส่วนเครื่องแยกแบบสั่นคือตะแกรงสั่นภายในไลน์ กำหนดขนาดด้วยจำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมง และมักลำเลียงกับระบายน้ำด้วย ตะแกรงทางกายภาพเดียวกันรับบทบาทใดก็ได้ แต่คำถามเรื่องการกำหนดขนาดต่างกัน และตัวที่ถูกละเลยคืออัตรา

ติดตั้งเครื่องแยกบนไลน์ที่มีอยู่ได้ไหม โดยปกติได้ และเป็นโครงการด้านผังและการควบคุมมากกว่าโครงการเครื่องจักร สิ่งที่ทำให้ช้าคือรายการที่ไม่มีใครเสนอราคาตอนเริ่ม: รางปล่อยลงจบที่ไหน ตะแกรงอินเตอร์ล็อกอย่างไร และมีพื้นที่พื้นให้กระแสร่วงลงไปหรือไม่

รู้ได้อย่างไรว่าต้องการอัตราเท่าไร วัดจากกะจริงแทนการคำนวณจากแผ่นข้อมูล จำนวนชิ้นงานต่อชั่วโมงคือสิ่งที่ไลน์ทำได้จริง และมักต่ำกว่าที่การคำนวณจากรอบเวลาบอกไว้ เมื่อนับการโหลด การตรวจ และการเปลี่ยนงาน — การทดสอบตัวอย่าง บนชิ้นงานของคุณคืออีกครึ่งของการวัดเดียวกัน

เครื่องแยกทำให้ไม่ต้องใช้เครื่องอบแห้งหรือไม่ ไม่ ตะแกรงระบายน้ำ ส่วนเครื่องอบแห้งทำให้แห้ง การสับสนสองอย่างนี้คือเหตุที่ไลน์ลงเอยด้วยคราบน้ำในซอกตันและโทษเครื่องอบแห้ง

ทำไมการแยกจึงแย่ลงตลอดกะ เพราะเศษละเอียด กระแสต่อเนื่องอัดช่องตะแกรง และตะแกรงแยกได้ดีตอนสะอาดและแย่ลงสองชั่วโมงให้หลัง นั่นเป็นคำถามเรื่องรอบบำรุงรักษา — จะรักษาช่องตะแกรงให้เปิดอยู่ได้อย่างไร — ไม่ใช่คำถามเรื่องการกำหนดขนาด

Max Xu ฝ่ายขาย — Xiamen Jin Tai Jin Grinding Technology Co.,Ltd.

เลขที่ 31, Xinchang Road, Xinyang Industrial Zone, Haicang District, Xiamen

info@surface-polish.com

พื้นที่ตะแกรง ระยะเหวี่ยง ความถี่ มุมตะแกรง และอัตราการแยก ไม่ใช่ตัวเลขที่เราเผยแพร่ — สิ่งเหล่านี้กำหนดโดยการทดลองบนชิ้นงานและไลน์ของคุณ กระบวนการขัดผิวกำหนดโดยวัสดุ ปริมาณเนื้อวัสดุที่ต้องเอาออก และผิวสำเร็จที่ต้องการ ดังนั้นการกำหนดค่าสำหรับชิ้นงานหนึ่ง ๆ จึงยืนยันด้วยการทดลองบนชิ้นงานนั้น เราผลิตอุปกรณ์ขัดผิว รวมทั้งสื่อขัดและคอมปาวด์ที่ใช้ในอุปกรณ์เหล่านั้น เราไม่ได้ให้บริการรับจ้างขัดผิว